• Home
• Niezawodny hosting strony dla firm
• Przewozy Autokarowe Anglia Polska

• noclegi warszawa
• tanie linie lotnicze
• tanie noclegi w krakowie

Kategorie

• Rzym (12)
• Mediolan (12)
• Florencja (12)
• Asyż (12)
• Bergamo (12)
• Neapol (10)
• Wenecja (14)
• Werona (12)
• Bolonia (12)
• Turyn (10)

• Tanie loty
• noclegi kościelisko
• systemy kolejkowe

Marmurowe miast

Wzmianki o powszechności użycia materiału marmurowego w budownictwie można odnaleźć w „Versus de Verona”. To właśnie przez ten kamień, w okresie średniowiecznym, Werona nazywana była Marmora, bądź Marmorina. Nazewnictwo to po raz pierwszy było użyte wraz z początkiem wieku XIII. Nastąpiło to we frankońsko-weneckim poemacie pt. „Uggeri il Danese”. Najbardziej fenomenalne wrażenie na cudzoziemcach robiły następujące konstrukcje marmurowe: Arena werońska, teatr rzymski, brama Leoni, brama Borsari, łuk Jowisza Ammona (zniszczony w XVII wieku), łuk Gavi, a ponadto wiele budynków rzymskich oraz pałace, które zbudował Teodoryk Wielki.

Poemat pt. „De Scaligerorum origine”, którego autorem jest Ferreto de’ Ferreti, zawiera przydomek Werony „marmoris urbs”, natomiast Cangrande nazwano następująco: „marmoreus dux”. Traktat „Delle rime volgari”, który stworzył w tym samym okresie Antonia da Tempo, Werona była określana jako „vicus Marmoris”. Boccaccia stworzył romans „II Filocolo”, w którym to część akcji dzieje się w mieście Marmorina. Jego autor przedstawił całe miasto w taki sposób, by nikt nie miał wątpliwości, iż sceny rozgrywają się właśnie w Weronie. W trakcie signorii Cansignoria della Scala, miasto otrzymało już ostatecznie przydomek „urbs marmorea”. Symbolem, który jest najważniejszy w odniesieniu do tego przydomka, stała się fontanna „Madonny werońskiej”, która powstała w roku 1368. Część dolna piedestału uformowana jest poprzez 4 ukoronowane głowy wraz z inskrypcjami. Jedna z nich jest możliwa do odczytania: „(MAR)MOREI VERONA”