Home

Bazylika św. Jana

Bazylika św. Jana na Lateranie jest to katedra rzymskiego biskupa. Zaliczana jest do jednej z czterech tzw. bazylik większych. Bazylika ta od 313 roku była częścią rezydencji papieskich. Gdy siedzibę Benedykta XI przeniesiono do Perugii, a Klemensa V do Awinionu – Lateran został ograbiony i spalony. To właśnie z tego powodu papież Grzegorz XI, gdy powracał z Awinionu, przeniósł papieską siedzibę do Watykanu, i tak już pozostało. Fasada wejścia głównego do tej bazyliki jest projektu Alessandro Galilei (XVIII wiek) – styl klasyczny. Ukończona została w roku 1733. Wnętrze bazyliki jest pięcionawowe, co podkreśla wyraźnie układ półkolumn oraz pilastrów. Pod gzymsem widnieje napis, który po polsku tłumaczy się: „matka i głowa wszystkich kościołów miasta i świata”. Jak należy to rozumieć? W ten sposób, że ten kościół jest miejscem papieskim – biskupów rzymskich i zwierzchników kościoła na całym świecie. Fasada jest zwieńczona siedmiometrowymi figurami (w liczbie 15), które prezentują doktorów kościoła, a w centralnej części znajduje się rzeźba Jezusa Chrystusa. Przy kościele znajduje się dawna papieska kaplica (Sancta sanctorum), w której umieszczony jest obraz Acheiropoieton – przedstawia on Chrystusa. Legenda głosi, iż malowanie tego obrazu rozpoczął św. Łukasz, natomiast ukończyli go aniołowie. Obraz ten jest widoczny przez małe, okratowane okienko, gdzie prowadzą Święte Schody. Zostały one sprowadzone z Jerozolimy przez św. Helenę. Jak mówi legenda, tymi schodami Chrysus wchodził do Piłata. Obecnie tymi schodami można wchodzić wyłącznie na kolanach

Copyright 2011